Główna treść artykułu

Abstrakt

Celem opracowania jest ukazanie znaczenia tworzenia w środowisku kontekstu sprzyjającego uczeniu się oraz podejmowaniu pracy zawodowej przez dorosłe osoby z niepełnosprawnością intelektualną, co przyczynia się do ich społecznej inkluzji. Praca umożliwia osobom z niepełnosprawnością intelektualną uwalniać się od stereotypu jednostek nieprzydatnych, wymagających pomocy, doświadczać satysfakcji emocjonalnej i finansowej z aktywności zawodowej, a także utrwalać status dorosłego człowieka. Podjęty w opracowaniu problem przeanalizowano w kontekście założeń paradygmatu normalizacyjnego i emancypacyjnego, koncepcji zadań rozwojowych według Roberta J. Havighursta, koncepcji kontekstu rozwoju jednostki opracowanej przez Frances D. Horowitz, a także współczesnych ujęć społecznej inkluzji. W artykule zaprezentowano wycinek materiału empirycznego umożliwiającego ukazanie, na czym polega tworzenie kontekstu sprzyjającego pracy zawodowej oraz społecznej inkluzji osób z niepełnosprawnością intelektualną na przykładzie organizacji Zakładu Aktywności Zawodowej w Szprotawie.

Słowa kluczowe

dorosłość niepełnosprawność intelektualna praca zawodowa Zakład Aktywności Zawodowej

Szczegóły artykułu

Jak cytować
Bąbka, J. (2019). WSPIERANIE SPOŁECZNEJ INKLUZJI OSÓB Z NIEPEŁNOSPRAWNOŚCIĄ INTELEKTUALNĄ – NA PRZYKŁADZIE ZAKŁADU AKTYWNOŚCI ZAWODOWEJ. Dyskursy Młodych Andragogów, (20). https://doi.org/10.34768/dma.vi20.14