Główna treść artykułu

Abstrakt

Artykuł opiera się na wynikach badań podłużnych przeprowadzanych w latach 2011-2014, skoncentrowanych na doświadczeniach dorosłych osób studiujących sztukę i wzornictwo w Wielkiej Brytanii. Ze względu na to, iż osoby te posiadały wstępne kwalifikacje do uczestnictwa w edukacji wyższej, postrzegane były w swoich uczelniach jako studenci „nietradycyjni”. Byli to zazwyczaj dojrzali ludzie pochodzący z różnych środowisk i mający różnorodne doświadczenia życiowe. Projekt wymagał od nich spotkania z badaczem dwa razy w roku w trakcie trwania studiów. Zastosowane podejście metodologiczne opierało się na badaniach narracyjnych. Do analizy opowieści uczestników badań wykorzystano teorie Bernsteina (1999), dotyczące dyskursu horyzontalnego (codziennej rozmowy, nieformalnej i specyficznej dla kontekstu, w którym została przeprowadzona). Uważa się, że ten nieformalny, codzienny dialog jest równie ważny jak formalny, specjalistyczny dyskurs o sztuce i projektowaniu w studio. Dla osób uczących się w studiu artystycznym, gdzie studenci są zróżnicowani ze względu na wiek, szczególnie ważne wydaje się być poczucie przynależności. Przynależność zapobiega poczuciu wykluczenia wśród „dojrzałych” studentów, wyróżniających się wyglądem, ubraniem i zachowaniem. W podsumowaniu autorka proponuje stworzenie odpowiedniego programu kształcenia i opracowanie strategii sprzyjającej lepszej integracji społecznej „dojrzałych” studentów. Mogłoby to w znacznym stopniu wpłynąć na ich poczucie przynależności do grupy, a także na doświadczenia edukacyjne bezpośrednio związane ze studiowanym przez nich przedmiotem.

Słowa kluczowe

dorośli studenci sztuka i wzornictwo dyskurs horyzontalny praktyka w studio edukacja wyższa

Szczegóły artykułu

Jak cytować
Broadhead, S. (2019). HORIZONTAL DISCOURSES IN ADULT ART AND DESIGN EDUCATION. Dyskursy Młodych Andragogów, (20). https://doi.org/10.34768/dma.vi20.16